เมื่อคืนตาโอละเมอ 5555 ฮีลุกขึ้นมาถามหารีโมท เดี๊ยนก็ถามไปว่ารีโมทแอร์เหรอ ไม่เห็นหรอก เพราะไม่ได้ใช้ ตัวเองง่ะใช้เป็นคนสุดท้าย ฮีบอกว่าไม่ใช่รีโมทแอร์ แต่เป็น "รีโมททั่วๆไป" เดี๊ยนก็ถามย้ำว่ารีโมทอะไรวะทั่วๆไปเนี่ย รีโมทแอร์ละป่าว ฮีก็ยืนยันว่าไม่ใช่แอร์ แต่จะเอารีโมททั่วๆไป เดี๊ยนเห็นท่าอย่างนี้ละเมอชัวร์ เลยตวาดกลับไปว่าถ้าคิดว่าละเมออยู่ก็นอนๆไปซะ เช้าวันรุ่งขึ้นฮีจำได้คลับคล้ายคลับคลาว่าถามหารีโมท อย่างนี้ละเมอชัวร์ เออ.. รีโมททั่วๆไป จะหาให้ได้มั้ยเนี่ย
วันอาทิตย์ที่ 6 เช้านี้ไม่มีอะไรมากเลย เลี้ยงลูกกันไปตามปกติ แต่ที่พิเศษสุดก็คือ แต่น แตน แต๊น.. โออาบน้ำให้อิงอิงสำเร็จแล้วเด้ออออ อิงอิงไม่ร้องไห้เลย โออาบเสร็จสิ้นกระบวนการ เป็นอันว่ารับปริญญาอาบน้ำได้แล้วนะโอ..อิอิ สงสัยใช้รีโมททั่วๆไปควบคุมการอาบน้ำมั้ง เลยสำเร็จ
กลับมาถึงบ้านเจ้ตอนบ่ายโมง ก่อนเข้าบ้านก็แวะกินข้าวที่สโมสร เจอแม่ลูกคู่หนึ่งนั่งอยู่โต๊ะข้างๆ เห็นแล้วสงสัยว่าชีกำลังท้องอยู่ แล้วนี่ต้องมากับลูกคนโต ปรากฏว่าเดาถูกครึ่งเดียวคือลูกคนโต ส่วนที่เห็นท้องอยู่นั้นผิด จริงๆแล้วชีเพิ่งคลอดลูกคนที่สองไปได้ไม่นอน ท้องและรูปร่างยังไม่เข้าที่ต่างหาก ดีนะไม่ทักไปว่ากี่เดือนแล้วคะ ไม่งั้นชีคงเคือง คุยกันไปๆมาๆสักพักก์มาคุยเรื่องนมแม่ ชีบอกว่าให้นมแม่ไปเถอะ ถึงลูกจะอวบๆจ้ำม่ำๆมันก็แค่ช่วงหนึ่งเพราะนมแม่มีไขมัน แต่เป็นไขมันที่มีประโยชน์ เนี่ยดูอย่างลูกชายคนโตสิ เลี้ยงด้วยนมแม่ถึง 1 ขวบ 4 เดือน ตอนแรกก็จ้ำม่ำ พอไปๆมาๆตอนนี้ 3 ขวบกว่าแล้วเหลือตัวแค่เนี่ย แต่แข็งแรงมาก ถ้าเลี้ยงด้วยนมผงเด็กจะอ้วนแล้วไม่ลด ก็ขอให้เป็นเช่นนั้นเถิ้ด เพราะนางสาวอิงอิงของมี้ก็จ้ำม่ำน่าบีบตามเนื้อตัวเป็นที่สุด ตอนนี้ก็น่าดูอยู่หรอก เกิดโตเป็นสาวแล้วยังจ้ำม่ำจะเป็นปมด้อยเอาน่ะสิ เฮ่อ..
กินข้าวเสร็จก็เข้าบ้าน วันนี้กลับมาถึงบ้านเจ๊ แต่เจ๊ไม่อยู่บ้าน ชีคงกำลังท่องเที่ยงอยู่อย่างเพลิดเพลินนะตอนนี้ ก็เหงาๆเหมือนกันนะ ส่วนโอก็เตรียมตัวจัดกระเป๋า ต้องไปสิงคโปร์ตอนเย็น กลับวันพุธแน่ะ นับจากวันนี้ก็จะมีแต่มี้ เหย่เย๋ แล้วก็อานตี้อี่ ที่จะช่วยกันเลี้ยงอิงอิง แต่หลักๆก็ต้องเป็นมี้อยู่แล้ว เป็นไงเป็นกัน จริงๆแล้วก็ไม่มีอะไรมากนะ แค่ทำไปตามที่อิงอิงต้องการเท่านั้นเอง ร้องไห้ก็มีแต่จะกิน จะเปลี่ยนท่าอุ้ม จะให้เดิน แล้วก็ง่วงนอน มันเหมือนจะไม่มีอะไรนะ แต่อิงอิงก็แอบเลี้ยงยากอยู่เหมือนกันนะอันที่จริง เอาล่ะ พอตอนเกือบๆ 5 โมงเย็น โอก็ออกจากบ้านไปสุวรรณภูมิ มี้ก็ต้องดำเนินการทุกอย่างด้วยตนเอง ตอนนี้ผลัดกันกินข้าวกับอานตี้อี่ เพราะอิงอิงยังไม่นอนก็ต้องมีคนอุ้ม ถ้าอุ้มแล้วนั่งเฉยๆชีจะเบื่อแล้วร้องไห้ ก็ต้องเดิน วนเวียนอยู่อย่างนี้ จนกระทั่งอาบน้ำเข้านอน ก่อนนอนก็ให้ชีเล่นโมบายไปพลางๆ
เล่นสักพักก็เริ่มร้องอิ๊ๆอ๊ะๆจะกินนม กินเสร็จก็นอนได้ด้วยดี หมดไปอีกวัน ชะเอิงเงิงเงยยยยยยยยยยย
