เช้านี้เจ๊กลับมาตั้งแต่ประมาณ 05.45 ได้มั้ง จริงๆแล้วเดี๊ยนจะมาทำงานก็ได้นะ แต่ลาไว้แล้ว ก็เลยนอนอยู่กับอิงอิงข้างบนดีกว่า รอให้อิงอิงกินนมรอบเช้าเสร็จก็ลงมาหาเจ๊ข้างล่าง เห็นหน้าเจ๊ครั้งแรกหลังจากที่ไม่ได้เจอกันหลายวันก็รู้สึกดีใจ ส่วนยัยเจ๊ที่รัก ถามหาอิงอิงเป็นคนแรกเลย ก็เลยบอกไปว่ากินนมรอบเช้าแล้วหลับไปแล้ว เห็นเจ๊เอาของที่ซื้อมาจากเวียดนามมาตั้งเรียงกันที่โซฟา ดูแล้วนึกว่าเป็นร้านของเล่นย่อมๆเลยนะเนี่ย เจ๊บอกว่าข้าวของทุกอย่างถูกมากๆ ซื้อกันกระจาย จ่ายเงินไทยไปทั้งหมดแค่พันบาทเอง เป็นประเทศที่น่าไปทีเดียว บ้านเมืองก็สงบเรียบร้อยดี ผู้หญิงตัวเล็กๆกันทั้งนั้นเลย ไม่เห็นคนอ้วนเลยอ่ะ สงสัยเพราะกินผักเยอะมั้งนะ เจ๊เล่าว่า คนเวียดนามชอบอดีตนายกทักษิณมากเลย ไกด์เล่าให้ฟังว่า ที่เวียดนามจะบอกว่า ต้องใช้คนเวียดนามที่เก่งที่สุดในประเทศถึง 3 คน ถึงจะเทียบเท่าคุณทักษิณคนเดียว แบบชื่นชมมาก เก่งมาก แล้วยังมีเรื่องการท่องเที่ยวของประเทศเวียดนามอีก ที่พักหลังๆนี่จะมีการลงทุนในประเทศเยอะเพราะอะไรๆมันก็ถูกไปหมด พอเริ่มมีการลงทุนก็เริ่มมีชาวต่างชาติเข้ามา กลายเป็นว่ามีคนเข้ามาท่องเที่ยวเยอะไปโดยปริยาย รัฐบาลเวียดนามเองก็คาดไม่ถึงว่าเวียดนามจะมีวันนี้ได้ จึงไม่มีการเตรียมไกด์ไว้รองรับเลย คือไม่มีการผลิตไกด์ออกมาเลย ปัจจุบันไกด์ในประเทศมีแต่แก่ๆ อย่างไกด์คนที่นำคณะเจ๊เที่ยวเนี่ยก็อาศัยเคยมาอยู่เมืองไทยนาน พูดไทยได้ แต่ไม่ชัด แล้วอาสามาช่วย อะไรเงี่ย แต่คงเริ่มๆมีโรงเรียนสอนไกด์บ้างแล้วล่ะมั้ง เพราะเพื่อนของโอที่เรียนโทอยู่ด้วยกันที่รามเนี่ย ได้ข่าวว่าชีไปเที่ยวเวียดนามอยู่ครั้งนึง ไปเจอไกด์หนุ่มว่ะ แล้วพบรักลงเอยกัน ไรเงี่ย คงมีไกด์รุ่นใหม่ๆมากขึ้นเรื่อยๆแล้วล่ะ แหม ฟังแล้วอยากไปบ้างง่ะ ที่ชอบใจที่สุดก็เรื่องของถูกเนี่ยแหล่ะ เอาเงินไทยไปแลกเป็นเวียดนามทีนึง แต่ละคนหอบเงินล้านไปช้อปปิ้งเลย นี่ถ้าได้มีโอกาสไป คงต้องติดต่อเฮีย Oliver ให้ช่วยเป็นไกด์จำเป็นม้าง.. ฮีอยู่โฮจิมินห์
แล้วเจ้ยังได้ไปดูถ้ำที่คนเวียดนามต้องไปอาศัยหลบระเบิดช่วงสงครามเวียดนาม คนขุดถ้ำลงไปใต้ดินลึกมาก ในถ้ำก็ขุดผนังเป็นห้องๆ ห้องเล็กๆ ไว้อยู่ห้องละครอบครัว และมีหุ่นจำลองแสดงชีวิตของคนที่อยู่ในนั้น มีผู้หญิงคลอดลูกแล้วมีคนมาช่วยกัน อีกห้องนึงก็เป็นครอบครัวมีลูกเล็กๆ ลูกชายกำลังนั่งอ่านหนังสือมีแสงไฟนิดเดียว น่าสงสารมาก เจ๊บอกว่าเห็นแล้วหดหู่ใจอ่ะ สงสารด้วย อยู่ข้างในต้องเดินก้มๆ และอากาศก็ไม่ค่อยจะมีด้วย คนที่ต้องอยู่ในนี้เขาอยู่กันได้อย่างไร แล้วยิ่งเห็นรูปปั้นครอบครัวที่มีลูกเด็กเล็กแดงเจ๊ยิ่งใจคอไม่ดี นึกถึงหลานๆที่บ้าน เฮ่อ..
