ได้เวลามาอัพไดซะที หลังจากที่พานางสาวอิงอิงไปเที่ยวระยอง-พัทยามาวันที่ 1-3 พฤษภา ที่ผ่านมา
เช้าวันที่ 1 ออกเดินทางไประยอง แวะที่ Tesco ระยอง โหย.. คนเยอะล้านแปด ต่างจากกรุงเทพเลย ที่สำคัญ ทุกคนซื้อของกินของใช้กันเพียบรถเข็น คนระยองรวยจริงๆ แต่แอบขำที่กระบะมังคุด
ยังเห็นร่องรอยอารยธรรมอยู่ตามริมๆกระบะ มีแต่เปลือกหลงเหลือเอาไว้ คือคนมาหยุดกินกันอย่างโจ๋งครึ่ม เห็นแล้วขำจริงๆ ทุกคนล้วนหยุดกินแล้วไม่ซื้อ เดี๊ยนเห็นแล้วอยากเก็บภาพเอาไว้เป็นที่ระลึก แต่ดันไม่เนียน หยิบกล้องออกมาซึ่งๆหน้า ทำทีจะถ่ายอิงอิง พอบรรดานักกินเห็นกล้องเท่านั้น สลายตัวกันไปหมดเลย เหลืออยู่แต่ยายกับป้าคนนี้ที่ไม่รู้ตัว ยังตั้งหน้าตั้งตากินฟรีต่อไป ขำจริงๆ ป้าในภาพนี้ถือถุงกำลังเลือกซื้ออยู่ แต่ก่อนหน้านี้ป้าก็ฟาดไปแล้วหลายลูก ทิ้งให้ลูกชายรอในรถเข็นนั่นแหล่ะ ส่วนยาย.. ฟ้องด้วยภาพแล้วกัน ขนาดเขาลดราคาจากโลละ 40 เหลือ 35 บาทนะเนี่ย
ออกจาก Tesco ก็เดินทางไปที่พัก จองที่พักไว้ที่ Brookside Valley อันเนื่องจากความประทับใจส่วนตัว เมื่อครั้งที่เคยไปคราวแรกกับพี่ๆที่ทำงานเก่า ตอนนั้นเพิ่งเริ่มกุ๊กกิ๊กกับโอใหม่ๆ ยังเป็นเพื่อนร่วมงานกัน ยังไม่เรียกว่าเป็นแฟนกันซะด้วยซ้ำ อิอิ มาคราวนี้ได้กลับไปเที่ยวที่เดิมอีกครั้ง มีลูกแล้ว กร๊า.. ชอบบรรยากาศที่นี่มาก สวยงาม สงบ ร่มรื่น ที่อยู่ก็เหมือนบ้านตุ๊กตา ทิวทัศน์ก็สวยงาม ห้องก็ดี โอ๊ย ดีไปหมดแหล่ะ ดูรูปแล้วกัน
ระหว่างที่นั่งรถกระบะของรีสอร์ทไปดูที่พัก
ทิวทัศน์
ทิวทัศน์
ห้องพัก
ชอบตู้เสื้อผ้ามาก มันโปร่ง แขวนเสื้อไม่มีอับ
แม่ลูกขอสักแชะ
ค้างไว้จากไดก่อนที่อิงอิงคว่ำ แต่จับภาพไม่ได้ อันนี้มาคว่ำโชว์อีกครั้งที่นี่
รอบๆที่พัก
กินข้าวริมทะเล
วันรุ่งขึ้น ที่บุฟเฟต์อาหารเช้า
หลังอาหารเช้า สามสาวขออีกแชะ
ขำภาพนี้ อานตี้อี่ทำอะไรอิงอิงเนี่ยยยย 5555 ส่วนอิงอิงหน้าตาเหมือนไม่มีทางเลือก เอาไงก็เอา ส่วนไอ่ Hollywood เนี่ย เห็นเหมือนอยู่บนภูเขา แต่จริงๆแล้วมันอยู่ตรงเสาไฟนั่นแหล่ะ แล้วมันมีจุดให้วางกล้อง ถ้าวางตรงนี้แล้วถ่ายออกมาจะเหมือนว่าอยู่บนภูเขา
พ่อแม่ลูก
ทำตัวยังกะยังไม่มีลูกนะหล่อน
โอถ่ายได้ช็อตนี้ เหมือนอานตี้อี่กับเดี๊ยนกำลังจะตบกันนะฮ้า..
ค้างที่ Broodside Valley 1 คืน คืนนั้นอิงอิงกวนใช้ได้เลย สงสัยแปลกที่ ประกอบกับเหนื่อยจากการเดินทาง ตื่นประมาร 7-8 ครั้ง ร้องไห้จ้าก ต้องให้ดูดนมมี้ถึงจะหยุดแล้วหลับต่อ ได้ยินเสียงห้องถัดๆไปเขาคงเอาลูกเล็กมาเหมือน ลูกเขาก็ร้องไห้นานเชียว
วันรุ่งขึ้นพอกินอาหารเช้า - ถ่ายรูปเรียบร้อยแล้วก็ไป check out แล้วสิ่งที่ขาดไม่ได้ นับเป็นไฟลท์บังคับก็คือ ไปซื้อทุเรียน ทุเรียนถูกมากๆ เดี๊ยนไม่ชอบกินทุเรียน แต่ยัยเจ๊ชอบเป็นชีวิตจิตใจ เจ๊บอกชอบกินชะนี แต่ที่กรุงเทพเอาแต่หมอนทองไปขาย เอ๊า เอาไงก็เอา แวะตลาดขนชะนีขึ้นรถมาซะเต็มพิกัด โอ้จอร์จ แต่โชคดีเลือกซื้อแบบยังไม่สุก กลิ่นไม่ออก นอกจากชะนีแล้วก็มีมังคุด ลางสาด อีกอย่างละหลายโล
ออกจากระยอง ขับเข้าพัทยา อิงอิงหลับในรถตลอดเส้นทาง ค่อยยังชั่ว เพราะจะกลัวว่าอิงอิงนอนไม่พอระหว่างวัน เพราะถ้านอนไม่พอจะหงุดหงิดแล้วกวน ถึงพัทยาเข้าที่พักที่ Ambassador ให้อิงอิงนอนแผ่ที่โซฟาใน Lobby ท่าทางอิงอิงจะชอบมาก นอนยืดขา ยิ้มแย้มเชียว
เย็นนั้นก็ไปเดินเล่นที่ริมชายหาดหน้าโรงแรมกัน แต่ไม่กล้าให้อิงอิงใส่เสื้อเซ็กซี่ที่เตรียมไปอ่ะ เพราะลมแรงมาก ยัยเจ๊กลัวหลานสาวไม่สบาย ถ้าเด็กไม่สบายระหว่างเดินทางที่ยุ่งเลยนะ เอาล่ะ ก็เลยต้องให้อิงอิงสวมเสื้อผ้าให้มิดชิด ใส่ถุงเท้าด้วย แต่มี้ไม่ได้เอาหมวกไปด้วยน่ะซี่ ก็เลยต้องเอาผ้าอ้อมมาพันๆผูกๆ เอา ทะเลตอนเย็นนี่ก็สวยดีตามสันดานของทะเล แต่ทรายที่นี่มีหินปนด้วยเป็นจำนวนมาก ส่วนตัวมี้นั้น อยากเล่นน้ำก็อยาก แต่ก็กลัวว่าถ้าเกิดอิงอิงหิวนมขึ้นมา ต้องดูดนมมี้ที่เปื้อนน้ำทะเล เดี๋ยวกลายเป็นนมเค็มไป ก็เลยไม่เอาดีกว่า นั่งอุ้มเล่นๆกันอยู่แบบนี้ก็มีความสุขแล้วจ้า
คืนที่สอง อิงอิงนอนสบายไม่กวนเลย หลับยาวตั้งแต่ 4 ทุ่มจนถึงเกือบๆตี 5 มี้ต้องอุ้มเอานมจ่อปากให้ดูด เพราะมี้นมคัดสุดๆ เก็บมาทั้งคืนอิงอิงไม่ตื่นมากิน นมไหลทั้งสองข้างเสื้อเปียกหมดเลย แล้วสงสัยจังหวะนอนตะแคงทำผ้าปูเตียงเค้าเปื้อนเป็นวงเลยด้วย อิอิ
บุฟเฟต์อาหารเช้าที่ Ambassador นี่คุ้มราคาสุดๆ มีไข่ดาว ไข่คน ขนมปังทาหน้าต่างๆ ซุ้มเบเกอรี่ น้ำเต้าหู้ ปาท่องโก๋ ซีเรียล สลัด ไส้กรอก เบคอน ต้มเลือดหมู ข้าวต้มหมูสับ ข้าวต้มขาวและกับข้าว ข้าวสวย / ข้าวผัดและกับข้าว ข้าวขาหมู โจ๊ก ฯลฯ โอยยย มี้นั่งกินตั้งแต่ 7.00 - 10.00 น่ะ กินอยู่ 3 ชั่วโมง ที่น่าอดสูก็คือ กินๆอยู่ก็ปวดท้อง พอเข้าห้องน้ำออกมาก็กินต่อ เป็นอย่างนี้อยู่ 3 รอบด้วยกัน พระเจ้าช่วยยยยยยยยยยยย คุ้มจริงๆ
เสร็จจากอาหารเช้า ก็มาเดินเล่นที่ชายหาดกันอีกรอบนึง คราวนี้ได้แสงตอนเช้าๆ ภาพออกมาแจ่มชัดกว่าเมื่อวานเย็น
ช่วงนี้รู้สึกได้ว่าผิวดี ไม่แน่ใจว่าเกี่ยวข้องกับฮอร์โมนโปรแลคติน (สร้างน้ำนม) กับฮอร์โมนออกซิโตซิน (ขับน้ำนม) หรือเปล่า ที่ทำให้ผิวดี หน้าใสเนียนเรียบ ใครเห็นใครก็ทัก ถ้าฮอร์โมนมีส่วนช่วยจริงๆก็จะขอให้นมอิงอิงไปตลอดชีวิต กร๊า..
เดินทางกลับถึงกรุงเทพวันที่ 3 บ่ายแก่ๆ ท่าทางอิงอิงคงเหนื่อยอยู่เหมือนกัน พอถึงบ้านปล่อยให้นอนเล่นเอง ชีนอนยืดแข้งยืดขา เล่นกับตุ๊กตาล้มลุกคู่ใจอยู่คนเดียวได้ด้วยความเพลิดเพลิน อารมณ์ประมาณถึงบ้านแล้วพักผ่อน จากการที่พาอิงอิงไปเที่ยวด้วยคราวนี้ ทำให้หายกังวลไปหลายเรื่อง เพราะตอนแรกก็อดจะกลัวไม่ได้ว่าจะเป็นยังไง อาบน้ำยังไง นอนยังไง ที่ไม่กลัวอยู่เรื่องเดียวคือเรื่องกิน เพราะให้ดูดเองตลอดการเดินทาง สะดวกสุดๆ เตรียมแผ่นซับน้ำนมไปเยอะๆหน่อยแค่นั้นเอง ส่วนเรื่องเสื้อผ้าอิงอิง ตอนแรกมี้เตรียมไปแต่ชุดสายเดี่ยว เปิดตรงนั้น โชว์ตรงนี้ แต่สรุปว่าเพื่อความปลอดภัยยังไม่ควรให้เด็กเล็กขนาดนี้โชว์เนื้อหนังมาก ถ้าไม่สบายตัวร้อนเดี๋ยวยุ่งกันหมด ก็เลยต้องแวะซื้อเสื้อแขนยาวให้อิงอิงใส่ กันลม กันหนาวได้ดี เพราะแอร์ที่โรงแรมมักเย็นยะเยือกทุกที่ แล้วเวลาเข้าที่พักแล้ว ต้องอยู่อย่างเป็นระเบียบ ใช้อะไรเสร็จแล้วให้เก็บเข้าที่เข้าทาง อยู่ไปเก็บไป อย่าแผ่ข้าวของเยอะนักไม่งั้นเดี๋ยวตอนต้องเก็บของจะงงและหลงลืมได้ เพราะมีลูกเล็กไปด้วยมันจะมีสิ่งที่ต้องทำมากกว่าไปแบบไม่มีเด็ก ถ้าอยู่ไปเก็บไป ของไม่รก ถึงเวลาจะไม่ลืมอะไรเลย อยากใช้อะไรก็หาเจอ
ทริปนี้ผ่านไปด้วยดี แต่เสียดายมี้อดแต่งตัวอย่างที่เคยชอบ เพราะเสื้อผ้าที่เอาไปก็ต้องดูว่าให้นมอิงอิงสะดวกหรือเปล่า ประเภทรัดรูปนี่ลืมไปได้เลย นอกจากสรีระตอนนี้จะไม่อำนวยแล้ว ยังถกให้กินนมไม่สะดวกด้วย มี้ก็เลยเอาไปแต่เสื้อให้นมลูก (สีฟ้า มีโบว์) แล้วก็เสื้อคอป้ายๆแบบเปิดหน้าอกสะดวก แล้วก็เสื้อหลวมๆที่ถกง่ายๆ เพราะเอาลูกเดินทางไปด้วยนี่สังเกตว่าจะหิวไม่เป็นเวลาเหมือนอยู่บ้าน ต้องพร้อมให้นมเสมอ มี้ก็ให้อิงอิงดูดแบบไม่ดูเวลาเลยแหล่ะ เมื่อไหร่เมื่อนั้น
ท้ายนี้ ขอขอบพระคุณคุณโอ สามีเดี๊ยน ที่ขับรถให้ตลอดการเดินทาง และที่จะลืมไม่ได้คือ หวาง เหอ เหวิน พี่เขยชาวมาเลเซีย ที่สนับสนุนการเดินทางโดยการให้ยืม Ford Everest มาขนชะนี มังคุด ลางสาด เอ๊ย ไม่ใช่ มาใช้ในการท่องเที่ยวครั้งนี้.. นี่รูปผู้มีอุปการะคุณ (ภาพนี้ถ่ายตอนหลานชายคนเล็กเพิ่งเกิดฮ่ะ)
