ก่อนจะเป็นอิงอิง

เอาล่ะ ได้ฤกษ์มาเขียนถึงความเป็นมาของอิงอิงซะที ไม่พูดพล่ามทำเพลง เริ่มเลยแล้วกัน

มี้กับป๊าแต่งงานกันเมื่อวันที่ 6 มีนา 2004 ตอนนั้นป๊าอายุ 27 ส่วนมี้เพิ่งจะ turned 26 ได้ไม่กี่เดือน ตั้งใจว่าแต่งงานแล้วจะมีลูกเลยแน่นอน 2-3 เดือนแรกยังไม่มีก็ไม่ได้กังวลอะไร คิดว่าไม่มีปัญหา แต่มันก็กลายเป็นหลายเดือน จากเดือนกลายเป็น 1 ปี ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น มี้ทำการศึกษาหาข้อมูลเรื่อง conception เยอะมาก มีความรู้เรื่องนี้เพียบ ยังกะนักวิชาการ ใครถามอะไรอธิบายได้หมด แต่ไม่มีลูกซะที

วันหนึ่ง ฝันว่าอุ้มเด็กคนนึง หน้าตาน่าเอ็นดู รู้สึกจะเป็นเด็กผู้ชาย ในฝันอุ้มเด็กคนนั้นอยู่ในวัด แล้วเรียกว่า "หนูน้อย" อุ้มเดินไปไหนมาไหนอยู่นาน ในที่สุดถามหนูน้อยว่า จะมาเป็นลูกเอาไหม หนูน้อยตอบว่าหนูไม่ได้อยู่ในครอบครัวของคุณ อะไรทำนองนี้ ตื่นขึ้นมาก็คิดว่ามันคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่อย่าไปใส่ใจมาก คิดซะว่าเค้ามาบอกว่าไม่ต้องรอ แต่ก็ยังคงพยายามต่อไป ยังไม่คิดว่าเข้าข่ายมีบุตรยาก แต่ก็ชักไม่แน่ใจซะแล้ว คิดๆอยู่ว่าจะไปตรวจดีหรือเปล่า หรือไม่ต้อง หรือให้มันรู้ๆไปเลยว่าใครผิดปกติ หรือไม่ต้องรู้ดีกว่า เดี๋ยวโทษกันเอง แต่ไปๆมาๆ ก็ไปตรวจก็ได้ ไปที่ศูนย์ผู้มีบุตรยากที่รพ.เวชธานี (ตอนนั้นยังไม่ได้ทำงานที่บำรุงราษฎร์)

ในการตรวจผู้หญิง มี้ต้องฉีดสีเข้ามดลูก เป็นหัตถการที่โหดอยู่เอาการ เพราะไม่ใส่ยาชาใดๆทั้งสิ้น รู้สึกทุกขั้นตอน ส่วนเรื่องความเจ็บนั้นไม่ต้องพูดถึง ตอนฉีดสารเข้าไปมันเริ่มเจ็บแบบปวดแสบปวดร้อนที่หน้าท้อง ปวดยิ่งกว่าปวดประจำเดือนหลายร้อยเท่า พอฉีดเข้าไปแล้วก็ต้องถ่ายภาพมดลูก ถ่ายมดลูกเสร็จก็ต้องถ่ายปีกมดลูกทั้งสองข้าง เจ้าหน้าที่บอกให้มี้เอียงตะแคงซ้าย เอ้า ซ้ายยย ไอ่ contrast media ที่ฉีดเข้าไปก็เทมาทางซ้าย มันก็ปวดร้อนไปทั้งแถบ เอ้าพอถ่ายรูปทางซ้ายเสร็จก็ตะแคงขวา ก็ปวดไปทั้งแถบขวาอีก พระเจ้า ตอนนั้นร้องไห้แล้วเพราะเจ็บมากๆ คิดอยู่ในใจว่า ลูกอยู่ไหนให้ดูเอาไว้เลยนะ ว่าดิฉันต้องทนเจ็บขนาดนี้เพราะอยากมีลูกเนี่ย เฮ่ออออ ส่วนฝ่ายชายตรวจสบ๊าย สบาย ก็ sperm count น่ะ มีห้องส่วนตัว ดูวีดีโอ ไม่ต้องบรรยายต่อละกัน จากนั้นก็เอา sperm specimen มาให้เจ้าหน้าที่ เป็นอันเสร็จพิธี ธ่อออออ มันไม่เท่าเทียมกันจริงๆ เซ็ง

ผลการตรวจ ไม่มีใครผิดปกติเลย ทุกคนสุขภาพแข็งแรงดี ตัวมี้ก็ไม่มีการ block ของมดลูกและท่อนำไข่ใดๆ ตัวป๊าก็แข็งแรงไม่มีอะไรผิดปกติ หมอบอกว่าปัญหาน่าจะอยู่ที่ช่วงเวลาไม่ถูกต้องมากกว่า หลายคู่มาปรึกษาคิดว่ามีบุตรยาก แต่ก็เจอปัญหาเดียวกันคือช่วงเวลาไม่ถูกต้อง ไข่ยังไม่ตก อะไรทำนองนี้ เอ้าไปลองดูใหม่ หลังฉีดสีแล้วฝ่ายหญิงจะมีเปอร์เซ็นต์มีลูกได้มากขึ้นเพราะโพรงมดลูกสะอาดแจ๋วแว๋ว

แต่จากนั้นทุกอย่างก็ยังเงียบสนิท ไม่มีวี่แววใดๆทั้งสิ้น แอบเซ็งแล้ว ผ่านไป 2 ปีเริ่มไม่อยากหวัง เริ่มไปเที่ยวกับป๊า ถือซะว่าไม่มีลูกก็เที่ยวให้คุ้มๆเลยแล้วกัน เดินทางท่องเที่ยวกับป๊าหลายประเทศ เปลี่ยนที่ทำงานด้วย มาทำงานที่บำรุงราษฎร์ ถอดใจแล้ว ไม่มีลูกก็ได้

และแล้วในที่สุด กันยายน 2006 มี้ไม่มีประจำเดือน แต่ไม่อยากคิดอะไรมาก เพราะบางเดือนมันก็มาช้า จนกระทั่งถึงต้นเดือนตุลาคมก็ยังไม่มี ก็เลยลองซื้อ strip มาตรวจดู ปรากฏว่า positive จำได้เลยวันนั้นตรวจในห้องน้ำชั้น M ตอนที่เห็นมันขึ้น 2 ขีด มือไม้สั่นไปหมด อยู่ในห้องน้ำแทบจะกรี๊ดออกมา สั่นจริงๆนะ ดีใจและตื่นเต้น ไม่คาดฝันจริงๆ รีบโทร.หาโอ โอก็งงๆพอๆกัน แต่ก็ดีใจกันทั้งคู่ รีบทำเรื่องฝากท้องกับที่บำรุงราษฎร์นี้เลย ดีใจมากจริงๆ ตอนนั้นอายุครรภ์ราวๆ 4-5 สัปดาห์

ศุกร์ 13 ตุลา ก่อนนอนรู้สึกเปียกๆ เอาทิชชู่ซับดูปรากฏว่าเป็นเลือดคล้ำ ออกน้ำตาล ตกใจสุดขีด รีบโทร.บอกยัยเจ๊ เจ๊บอกให้นอนนิ่งๆแล้วโทร.หา รพ.ดู ก็เลยโทร.มาที่บำรุงราษฎร์ ได้คุยกับพยาบาลเขาบอกว่า ให้นอนนิ่งๆ แล้วพรุ่งนี้รีบมาหาหมอ วันรุ่งขึ้นรีบไปหา อจ.เสาวนีย์ ที่ฝากครรภ์ด้วย อจ.ส่ง ultrasound ภาพที่เห็นคือ yolk sac ขนาดเล็ก ตัวเด็กยังระบุไม่ได้ เห็นเป็นจุดเล็กๆจุดนึง คงเป็นเด็ก แต่ อจ.อรชาติ ที่ทำ u/s ให้สงสัยว่าอายุครรภ์ไม่น่าจะถึง 5 สัปดาห์เพราะเด็กเล็กมาก หรือไม่ก็ blighted ovum ไปแล้ว คือแท้งไปแล้วนั่นแหล่ะ แต่ยังไม่อยากฟันธง เลือดที่ออกอาจจะเป็น implantation bleeding หรือเลือดล้างหน้าเด็ก เกิดจากการที่รกฝังตัวกับผนังมดลูก อจ.เสาวนีย์นัด u/s อีกครั้งสัปดาห์ถัดไป ถ้ายังไม่แท้งจริงๆ ถึงตอนนั้นเด็กต้องมีขนาดใหญ่ขึ้นมากแล้ว เพราะเด็กในครรภ์จะมีการเจริญเติบโตเร็วมาก มีการขยายเซลล์ทุกนาทีซะด้วยซ้ำ

ยังไม่ทันครบสัปดาห์ มีเลือดออกมาขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุดวันที่ 18 ตุลา เข้าห้องน้ำที่ทำงาน โถส้วมเหมือนในหนังเลย มีแต่เลือด ไม่ได้การ รีบทำเรื่องลงไปหา อจ.เสาวนีย์ แล้วได้ u/s อีกครั้งกับ อจ.อรชาติ วันนั้นน้องที่ทำงาน ชื่อ มัด ไปเป็นเพื่อน พอหน้าจอแสดง yolk sac ขนาดเท่าเดิมเท่านั้นแหล่ะ อจ.อรชาติ พูดคำประกาศิตออกมาเลยว่า "หนูแท้งแล้วนะคะ" น้องมัดหน้าเสียเหมือนจะร้องไห้ ส่วนมี้พูดไม่ออก บอกไม่ถูก เหมือน lost all sense of time ไปเลย มันงงๆมึนๆ เข้าไปเปลี่ยนเสื้อในห้องน้ำแบบงงๆ จริงเหรอ จริงเหรอ โทร.หาโอดีกว่า พอได้คุยกับโอก็ร้องไห้ในห้องน้ำเลย โอก็เสียใจพอๆกัน

กลับมาที่ ob-gyn อจ.เสาวนีย์อธิบายว่า น่าจะเป็นการที่เด็กไม่สมบูรณ์แล้วฝ่อไปเองตามธรรมชาติ เคสนี้พบบ่อยๆ ดีกว่าโตมาแล้วมารู้เอาตอนอายุครรภ์แก่ๆ หรือปล่อยให้เกิดมาแบบไม่สมบูรณ์ อันนี้เป็นกลไกตามธรรมชาติที่ร่างกายจะหยุดการตั้งครรภ์ไปเอง คืนนั้น admit แล้วเหน็บยาให้มดลูกบีบตัวขับเด็กที่แท้งออกมา เช้าวันรุ่งขึ้นขูดมดลูก เป็นอันสิ้นสุดการตั้งครรภ์ครั้งแรก ภาพนี้ถ่ายตอน admit คราวแรก หลังจากขูดมดลูกแล้ว

ก่อนจะเป็นอิงอิง

อจ.เสาวนีย์บอกว่า เมื่อมีรอบเดือนถัดไปตามปกติ ให้ลองใหม่ได้เลยเพราะมดลูกไม่เสียสภาพมากเนื่องจากอายุครรภ์น้อยมากๆตอนแท้ง  อจ.แนะนำให้ซื้อ baby sure มาตรวจวันไข่ตก ก็ไปซื้อมาตรวจ การใช้งานเหมือน strip ตรวจตั้งครรภ์ แต่มันจะ detect ฮอร์โมนเวลาไข่ตก พยายามอยู่ 6 เดือนหลังจากนั้น ในที่สุด เมษายน 2007 ประจำเดือนไม่มาอีกแล้ว ก็เลยซื้อ strip มาตรวจอีกที POSITIVE!!!! มาแล้ว ท้องอีกแล้ว วันนั้นตรวจที่บ้าน โอก็อยู่ด้วยกัน ดีใจด้วยกัน รีบโทร.บอกยัยเจ๊กับปาปาและพี่สาวที่บ้าน ทุกคนล้วนดีใจด้วย แต่ท่ามกลางความดีใจ ก็ยังแอบวิตกไม่ได้ว่าประวัติศาสตร์จะซ้ำรอยหรือเปล่า กลัวไปหมด ความตื่นเต้นดีใจไม่มากเท่าครั้งแรก มีความกังวลใจมากกว่าซะด้วยซ้ำ แต่ก็ต้องประคับประคองให้ดีที่สุด ภาพนี้เป็น strips 2 อันที่จะเก็บไว้ตลอดไป อันบนท้องแรก อันล่างคือ อิงอิง

ก่อนจะเป็นอิงอิง

เปิดวันจันทร์ไปทำงาน รีบฝากท้องก่อนเลย อจ.เสาวนีย์เห็นหน้ามี้อีกครั้ง สีหน้าแกก็เหมือนดีใจไปกับมี้ด้วย แกบอกว่าติดเร็วกว่าที่คิด และก็เริ่มปฏิบัติตัวเป็นสตรีมีครรภ์นับจากนั้น อจ.จ่ายยามาให้ ก็กินครบไม่มีขาด แต่แอบเป็นโรคจิต กล้วการเข้าห้องน้ำ กลัวว่าเวลาเช็ดแล้วจะมีเลือดออกมา กลัวอยู่หลายเดือนทีเดียว แล้วพออายุครรภ์ได้สัก 3-4 เดือนก็หายกลัวละ แต่ 4 เดือนแรกแย่หน่อยเพราะแพ้ท้อง ไม่อาเจียนแต่กินไม่ลง เห็นอาหารแล้วเบื่อมากๆ เบื่อมันทุกอย่างเลย เหม็นกระเทียมกับน้ำมันงาด้วย พอพ้น 4 เดือนก็หายห่วง การตั้งครรภ์คราวนี้เป็นไปตามปกติ น้ำหนักขึ้นทั้งสิ้น 13 กิโล อยู่ในเกณฑ์ที่ดีมาก ต่อไปนี้จะประมวลภาพตอนตั้งครรภ์ ถ่ายไว้ทุกเดือน

ก่อนจะเป็นอิงอิง

เดือนกว่าๆ ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าท้อง

ก่อนจะเป็นอิงอิง

3 เดือน

ก่อนจะเป็นอิงอิง

4 เดือน

ก่อนจะเป็นอิงอิง

5 เดือน

ก่อนจะเป็นอิงอิง

6 เดือน

ก่อนจะเป็นอิงอิง

6 เดือนครึ่ง

ก่อนจะเป็นอิงอิง

7 เดือน

ก่อนจะเป็นอิงอิง

8 เดือน หน้าเริ่มบวม

ก่อนจะเป็นอิงอิง

9 เดือน หลังจากถ่ายภาพนี้ อีก 10 วันก็คลอดเลย

ก่อนจะเป็นอิงอิง

ในห้องคลอดตอน 6 โมงเช้า ยังหลั่นล้าอยู่ นึกไม่ถึงว่าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าจะมหาโหด

และลากยาวมาจน 5 โมงครึ่งตอนเย็น ถึงได้คลอด

ก่อนจะเป็นอิงอิง

ออกมาจนได้

และพอเช็ดเนื้อตัวทำความสะอาดแล้ว ก็ได้อิงอิงมาแบบนี้จ้า..

ก่อนจะเป็นอิงอิง

รักอิงอิงมากกกกกกกกกกกกกกกกเล้ยยยยยยยยยยยยยยยย

 

 

 

 

 

จอยอยู่กรุงเทพคะ ช่วงนี้ปิดไดเพราะคนมาด่า เบื่อคะพี่ เลือกที่จะเขียนไดและอ่านคนเดียวดีกว่า แต่หนูจะแวะเข้ามาหาบ่อยๆนะคะ

อิงอิงบอกคุณแม่อัพไดด้วยลูก อิอิอิ
sawasdeehawaii.diaryclub.com   
Thu 8 May 2008 23:46 [10]

ที่ทำงานคุ้น ๆ และสาว ๆ ที่ทำงานมู่นี่มีแต่คนสวย ๆ นะคะ อิอิ ในฐานะที่ป้าเมอยู่ในเหตุการณ์ตอนท้อง (แต่ไม่ใช่ตอนปฏิสนธินะ ว่ะฮ่าๆๆๆ) ขอบอกว่าหนูอิงอิงนี่เป็นขวัญใจป้า ๆ น้า ๆ ในออฟฟิศมาก ช่วยลุ้นช่วยฮุยเลฮุยตลอด ตอนอิงอิงคลอดนี่โล่งใจตั้งแต่ชั้น G ยันชั้นดาดฟ้า ถ้าเปิดคอนเสิร์ตได้ป้า ๆ คงเปิดกันใหญ่เพื่อเป็นการต้อนรับหนูอิงอิง
ป้าเม   
Thu 8 May 2008 16:36 [9]

แพตตี้ท้อง 4 เดือนกว่าแล้วค่ะ ^^
zita.diaryclub.com   
Thu 8 May 2008 11:48 [8]

hi , i'm your sister's friends from China, congratulations for you..., Although Thai is unreadable for me but pix is an other langue makes me understand everthing... , you did a great job!
linda   
Thu 8 May 2008 11:09 [7]

เห็นแล้วซึ้งในความรักของแม่ที่มีต่อลูกเลยอ่ะ อิงอิงนี่โชคดีจิงๆ เจ้ต้องเลี้ยงลูกแบบ the best แน่นอนเรย :)
บีม   
Thu 8 May 2008 9:30 [6]

จอยอยู่ไหน ทำไมเจ้อ่านไดจอยไม่ได้
zhonglarn.diaryclub.com   
Thu 8 May 2008 7:08 [5]

อิงอิงหนูโชคดีมากเลยลูกทีมีคุณแม่ที่น่ารักและรักหนูมากถึงเพียงนี้ น้าขอให้หนูโตขึ้นเป็นเด้กที่ดีและฉลาดนะคะ แต่น้าเชื่อว่าสิ่งเหล่านี้มันต้องเป็นไปตามที่น้าคิดอยู่แล้ว เพราะหนูมีครอบครัวที่ทั้งคุณพ่อและคุณแม่รักและต้องการหนูมากๆ เห็นไหมว่ากว่าจะได้หนูมาก ยากเพียงใด คุณแม่มู่หลานต้องสูญเสียไปเยอะเหมือนกัน ขนาดน้าจอยมีแม้และน้องสาวอีก2คนน้าจอยยังรักยังหวงเลยคะ แล้วก็เขาใจคนเป้นแม่ด้วยว่ารักลูกเพียงใด ถึงน้าจอยจะยังๆม่มีโอสเป็นแม่คนแต่น้าจอยก็สัมผัสมาเยอะมากๆคะ เวลาฝึกงานน้าจอยอุ้มเด็กน้อยๆ แล้วเห็นสถาพคุณแม่ก่อรคลอดและหลังคลอดบอกได้เลยว่า สุดยอดดดดดดดดดดดดดดด
เป็นกำลังให้คุณแม่มู่หลานคนสวยนะคะ
อยากจะบอกว่าทั้งก่อนท้องและหลังท้อง คุณม่ยังสวยอยู่เลยคะ
sawasdeehawaii.diaryclub.com   
Wed 7 May 2008 20:36 [4]

อิง อิง มาแว้ว....ขอเปลี่ยนชื่อเรื่องให้เป็น กว่าจะมาเป็น อิง อิง ได้มั๊ย เพราะเห็นความพยายามของ 2 คน พ่อแม่เน๊อะ..อิงอิง นี่ถือเป็นผลผลิตที่มาจากความรักและตั้งใจโดยแท้จิง....เฮ้อ...แต่ที่ฉีดสีน่ากลัวเนีอะ อิชั้นคงไม่กล้าแน่
ป้าแหม่ม   
Wed 7 May 2008 17:23 [3]

อ้าว ไอคอน เจ๋ง เลย
syrup.diaryclub.com   
Wed 7 May 2008 13:01 [2]

น้อง อิง อิง น่ารักจังเลย....
syrup.diaryclub.com   
Wed 7 May 2008 13:00 [1]


 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง
 

<< August >>

S

M

T

W

T

F

S

27 

28 

29 

30 

31 

2 

7 

8 

10 

11 

12 

13 

14 

15 

16 

17 

18 

19 

20 

21 

22 

23 

24 

25 

26 

27 

28 

29 

30 

31 

<< 2008>>

ให้คุณเกตุโดยเฉพาะ
Ghost Sighting at Raffles Place
ปั๊มป์นมที่ใหม่ ไฉไลจริงๆ
พาอิงอิงตะลอนๆอีกแล้ว
with you
ก่อนจะเป็นอิงอิง
อิงอิงกับทริปแรกของเธอ
ขอขอบพระคุณพนักงาน au bon pain
อิงอิงคว่ำได้แล้ววววว
รวมฮิตติดกะลา
ป๊าป่วยไป admit