วันนี้มีนัดกับหมอ ฉีดวัคซีน IPD เข็มที่ 2
เตรียมตัวออกจากบ้าน ใส่ชุดที่เตรียมไว้เมื่อวาน
แหม ใส่ออกมาแล้วดูกระแดะมากๆ คาดผมด้วย
ถ่ายรูปกับมี้หน้าห้องหมอกันดีกว่า
วันนี้ได้คิวที่ 8
พอเข้าไปในห้องหมอ หมอเห็นหน้าก็ยิ้มๆ ถามว่า
"ไง แข็งแรงดีมั้ยครับ"
(ถามแม่หรือลูกง่ะหมอ)
มี้ก็ตอบว่า แข็งแรงดีค่ะ อ้วนท้วนบึกบึน
(ทั้งแม่ทั้งลูกล้วนอ้วนท้วนบึกบึนทั้งสิ้น)
หมอสอบถามนู่นนี่นั่นตาม step
พอรู้ว้ามี้ยังให้นมแม่อยู่ 100% หมอถึงกับออกปากว่า
"คุณแม่เก่งจัง"
ฮี่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ภูมิใจอ่ะ
หมอเห็นหน้าอิงอิงแล้วหยิกแก้มด้วย
หยิกแล้วบิดๆแบบว่ามันเขี้ยวหมอมากกกกกกก บิดไปกัดฟันไป
ปากก็พูดว่า "ขอได้มั้ยเนี่ย"
จะเอาไปทำไรอ่ะหมอ ลูกช้านนนนนนนนนนนนนน
วันนี้ได้ความจากหมอว่า
1. อิงอิงนับเป็นเด็กตัวโต น้ำหนักส่วนสูงมากกว่าเกณฑ์ ดังนั้นให้อาหารเสริมได้เลย 1 มือ ถ้าเป็นเด็กตัวเล็ก หมอจะให้เริ่มตอนเดือนที่ 6 เพราะน้ำหนักน้อยควรกินนมแม่เยอะๆ
2. อาหารเสริมที่ให้ ไม่ควรเปลี่ยนไปๆมาๆ ให้อะไรก็ให้แบบเดิมๆไปก่อนนะช่วงนี้
3. โลชั่นสีเขียวของ Johnson มีประสิทธิภาพในการป้องกันยุง เด็กทาได้ ผู้ใหญ่ทาดี
4. ที่บอกว่าเด็ก 6 เดือนให้หย่านม ยังไม่จำเป็น หมอบอกถ้าคุณแม่ยังให้ได้ คุณลูกยังชอบดูดนมคุณแม่ ก็ให้ต่อไป แต่ถ้าถึง 1 ขวบแล้ว ไม่แนะนำ
5. มื้อกลางคืน ถ้าต้องการให้ลูกเลิกนมก็ต้องทนฟังเสียงร้องของลูก แล้วอาจจะให้ดูดน้ำแทน
6. ฟันจะขึ้นช่วง 6 เดือนขึ้นไป แต่ยิ่งขึ้นช้ายิ่งดี จะได้ไม่ผุเร็ว
7. เทปตะลุยโรงหมอ ที่สัมภาษณ์หมออิงอิง จะออกอากาศอาทิตย์ที่ 25 นี้ (16.30 - 17.00 ช่อง 9)
คุยกันเสร็จแล้ว เริ่มหัตถการเลยแล้วกัน
อิงอิงไม่ร้องไห้ตอนปักเข็ม หมอบอกเนื้อเยอะ ไม่เจ็บ
แต่ตอนยาวิ่งเข้าไปแล้ว มันคงปวดๆจี๊ดๆ ก็เลยร้องโวยวายเล็กน้อย
เป็นอันเสร็จพิธี
ระหว่ารอเรียกจ่ายเงิน แชะอีกรูป
ที่เห็นอิงอิงถอดถุงเท้าข้างนึงนั้น เพราะเปิดรอยยุงกัดให้หมอดู
หมอจึงแนะนำให้ใช้โลชั่นสีเขียวของ Johnson นั่นแล..
ออกจาก รพ. ไปบ้านอาม่าของป๊า
ไม่ได้ถ่ายรูปเอาไว้เลย แต่มีเรื่องเซ็งๆอีกแล้ว
ไม่เท่าไหร่หรอกคราวนี้ แค่คนแห่มาดูอิงอิงทั้งซอยเองง่ะ เฮ่อออออออออออออออ
ลำพังญาติๆที่อุ้ม มี้เริ่มสงบใจแล้ว เพราะรู้ล่ะว่าเขารักอิงอิง หลานคนแรก
แล้วเขาก็ไม่ได้หวังร้ายอะไร
แต่ไอ่ที่เพื่อนบ้านมากันเกือบยกซอยเนี่ย ไม่เข้าใจ
เพื่อนบ้านมีลูกแฝด เอ้า พาเด็กมาเจอกัน
ไหนจะพี่เลี้ยงเด็กแฝด 2 คน แม่เด็ก และเห็นมีคนเฒ่าคนแกยั้วเยี้ยทีเดียว
หม่ามี้เห็นแล้วเตรียมใจไว้ละ
คืนนี้มี้เสร็จแน่แล้ว อิงอิงกวนแน่ๆ โดนคนมามุงซะขนาดนี้
อิงอิงไม่ออกอาการ แต่หน้านิ่ง นิ่งมาก มี้รู้เลยว่าไม่ปกติ
แต่จะทำไงได้วะ (แม่ง)
สุดท้าย มี้ก็อุ้มอิงอิงออกมาจากไทยมุงนั้น แล้วพูดออกมาเลยว่า
"ไปหาที่โล่งๆดีกว่า"
ก็รู้หรอกว่าคงเสียมารยาททีเดียว แต่ไม่ไหวอ่ะ เห็นแก่ลูก
สักพักพวกเขาก็สลายตัวกันไป มี้นั่งคุยกับอาม่าของโอสักพัก
อาม่าเอ็นดูอิงอิงมาก อิงอิงนี่ก็ถือเป็นเหลนของแก
อาม่าเป็นคนแก่ใจดี หน้าตาก็น่ารัก ไว้วันหลังจะถ่ายรูปมาให้ดู
******************
กลับออกจากบ้านอาม่า กลับบ้านวัชรพล พักผ่อน
ป๊านอนเล่นกับอิงอิง
สักพักป๊าหลับไป แอบถ่ายดีกว่า
ระหว่างนั้นมี้ก็มาออนไลน์เล่นๆ อันที่จริงก็รู้ว่าไม่ควรเอาอิงอิงมานั่งดูหน้าจอ
แต่นังแม่อดไม่ไหวแล้ว อยากรู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้างใน diaryclub แห่งนี้
ป๊าตื่นมาเห็นมี้เอาอิงอิงนั่งหน้าจอพอดี บ่นเล็กน้อย อิอิ
แล้วก็เดินไปไหนไม่รุ มี้ก็อ่านไดของคนนั้นคนนี้ต่อไป
ถ่ายรูปนี้ เพิ่งมาเห็นทีหลังว่าเปิดไดอารี่ของพี่เมเอาไว้
http://mymay.diaryclub.com/
พี่สาวนิสัยดีที่ รพ.นี่แล
นอกจากนิสัยดีแล้ว ยังหุ่นดี ใจดี วางตัวดี เป็นที่ปรึกษาได้ทุกเรื่องจริงๆ
แล้วอิงอิงก็ขอกินนมอีก
กินเสร็จก็นอนหลับไป
นอนที่ sofa bed ข้างล่าง มี้เห็นโซฟามันโล่งๆ ก็เลยหา prop ซะหน่อย
พอดีป๊าทิ้ง journal อันนี้เอาไว้ ดูวิชาการดีนะ ป๊าแกเป็นสมาชิกอยู่ ได้รับเป็นประจำ
อีกอันเป็นแผ่นซับน้ำนมของ มี้ ฮี่ฮี่
ว่าแล้วก็สงสัยว่าป๊าทำอะไรอยู่นะ รู้สึกจะอยู่หน้าบ้าน
เปิดประตูออกไปดู ...
แหะ แหะ รู้สึกผิดยังไงพิกล สามีกวาดล้างหน้าบ้าน ส่วนนังภรรยานั่งเล่นเน็ต
เอาล่ะๆ เรารออิงอิงตื่น แล้วออกไป foodland หาอะไรกิน แล้วซื้อของที่จะเตรียมทำอาหารเสริมให้อิงอิงกัน
ถึง 5 แยกวัชรพล ที่ได้ชื่อว่ารถติดสุดๆ มันก็ติดจริงๆ
ระหว่างรอไฟเขียว ก็ถ่ายรูปกันอีกดีกว่า
รูปนี้อิงอิงหน้าเหมือนมี้จังเลย ชอบๆ
ส่วนรูปนี้ไม่มีอะไรพิเศษ แค่บ้ากล้อง ถ่ายเองเอื้อมแล้วเอื้อมอีก ได้หน้ามี้ ไม่ได้หน้าอิงอิง
ป๊าทนดูไม่ไหว มา ถ่ายให้
ถ่ายรูปเสร็จ ยังไม่ไฟเขียวอีกเหรอเนี่ย หันไปดู โอ้วว ไม่ ไม่..
นี่ขนาดถ่ายรูปกันไปบ้างแล้ว ยังเหลืออีก 170 วินาที จอร์จและซาร่าด้วยมี้ด้วย..
ถึง foodland ป๊าสั่งเมนูสิ้นคิดของป๊า ไม่ว่าจะกินที่ไหน เมื่อไหร่ ธนวัฒน์ของแท้ต้องข้าวผัดอเมริกัน
ทำไมต้องข้าวผัดอเมริกันด้วย คนอเมริกันไม่มีข้าวผัดนี้นี่นา
เอาล่ะ ส่วนมี้ สั่งข้าวหมูอบ
กินเสร็จก็ไปเดินซื้อของ เสร็จแล้วก็กลับบ้านกัน ตอนออกจาก foodland อิงอิงจะกินนม
ก็เลยกระเตงกันแบบเดินยังเงี่ยแหล่ะ
ขอขอบคุณ เสื้อให้นมลูกที่สั่งซื้อจากอินเตอร์เน็ท www.lafaveur.com
คิดว่าภารกิจวันนี้จะเสร็จสิ้นแล้วเสียอีก วันนี้เหนื่อยพอสมควร ออกบ้านแต่เช้า
แต่ที่ไหนได้ กลางคืน อิงอิงเป็นไปตามที่มี้คาดไว้
อิงอิงนอนร้องไห้ ร้องจนน่าสงสาร
เหมือนกลัวอะไรสักอย่าง ก็ตอนกลางวันมีคนมามุงมากน่ะสิ
มี้ทั้งโกรธทั้งแค้น ทำไมต้องเป็นอย่างนี้อีกแล้ว
ทำไมไปบ้านญาติป๊าทีไรต้องจบลงแบบนี้ทุกที
คราวนี้ไม่โทษญาติป๊าหรอกนะ แต่โทษพวกเพื่อนบ้านน่ะ
อิงอิงร้องไห้จนมี้สงสาร ให้ดูดนมจนหลับ วางลงเตียงก็ร้องอีก
ป๊ากับมี้ผลัดกันอุ้มเดิน เราต่างก็เหนื่อยกันมาแล้วทั้งวัน
แต่ลูกร้องไห้กลัวแบบนี้ เราพักไม่ได้
มี้อุ้มอิงอิงจนร้องไห้ไปด้วยเลย
T_T
